متاسفانه وظیفه مهمی چون تدبر در قرآن آنگونه که باید و شاید موردتوجه قرار نگرفته است و در نتیجه ما از کمترین شاخص­های رشد قرآنی فاصله داریم و تا رسیدن به شاخص­های مطلوب فرد و جامعه قرآنی راه زیادی را باید بپیماییم و ضرورت تدبر با توجه به نقش­آفرینی آن در این مسیر روشن می­شود. لازم به ذکر است که تدبر گر چه ابتدایی ترین لایه فهم مجموعی قرآن كریم است، ولی اساسی ترین نوع فهم و مبنا و میزان دیگر فهمها از قرآن خواهد بود.

چشم انداز جایگاه قرآن كریم در جامعه اسلامی آن است كه آحاد آن به سطحی از فهم قرآن دست یابند كه بتوانند:

1. بینشهای خود را بر اساس فهم خویش از قرآن سامان دهند، بدین معنی كه دیدهها، شنیدهها و خواندههای كلان زمانه خویش را به قرآن كریم عرضه كنند و صحت و سقم آنها را دریابند، یعنی فهم جامع جهانبینی و ایدئولوژی دینی از طریق قرآن همگانی بشود و عموم مردم بتوانند فهمی همه جانبه از معارف علمی و عملی قرآن بدست آورند، چون فهم غیر جامع و غیر جمعی نمیتواند پاسخی صحیح و كامل برای نیازها و پرسش­های همگان باشد.
2. انگیزههای عملی خود را بر اساس فهم خود از قرآن سامان دهند، بدین معنی كه شهوت و غضب؛ محبت و عداوت؛ ارادت و كراهت و تولی و تبری خود را با عرضه به قرآن كریم تنظیم كنند و از این طریق با انتخابی آگاهانه در هر قدم زندگی، عزمی راستین در انجام وظایف خود داشته باشند.
ضرورت تدبر با توجه به مراتب نقشآفرینی آن در طی مسیر از وضعیت كنونی تا تحقق چشم انداز مورد نظر آشكار میگردد.



1. تدبر، راه عمومی سازی فهم ابتدایی قرآن کریم
یكی از مصادیق بارز مهجور كردن قرآن كریم، تحجیر فهم قرآن است.
تحجیر به معنی سنگ چین كردن یك محدوده برای تصاحب آن و ممانعت از ورود دیگران به آن است و تحجیر فهم قرآن كریم بدین معنی است كه فهم قرآن برای گروهی خاص ممكن است و عموم مردم را راهی برای فهم آن نیست، در حالی كه توصیههای مكرر و عمومی قرآن به تدبر، تفكر و سایر اقسام فهم، شاهدی بر بطلان این مدعی است. با توجه به مطلب بالا وظیفه داریم كه برای همگانی سازی فهم ابتدایی قرآن تلاش كنیم، اما بررسی فعالیتهای انجام گرفته در راستای این هدف، بیانگر این واقعیت است كه همچنان نارسائیهای قابل توجهی در این عرصه هست.امروزه تلاش برای عمومی سازی فهم قرآن در توصیه و تشویق به مطالعه یا فراگیری ترجمه و تفسیر محدود شده است و تدبر به عنوان راهكار عمومی فهم قرآن، همچنان امری غریب است كه با وجود تأكیدات فراوان قرآن و معصومین (علیهم السلام)، جایگاهی نیافته است، زیرا چیستی و روش آن به اندازه لازم شناخته شده نیست.این طرح برای پاسخگویی به خلأ موجود در این عرصه سامان یافته و تحصیل این آرزوی مهم را از راه ضابطهمند كردن و آموزشی ساختن روش تدبر در سورههای قرآن كریم پیگیری میكند.برخی مشتاقانه در فعالیتهای مختلف قرآنی شركت میكنند، اما در ارتباط صحیح و كامل با معانی و معارف قرآن ناكامند. چنین افرادی یا از سقوط در وادی تفسیر به رأی مذموم نگراناند و یا خود را از فهم قرآن كریم ناتوان میبینند.روش تدبر در قرآن كریم، این دو مانع مهم روی آوردن به فهم كتاب خدا را برطرف میسازد.
2.روش تدبر، زمینه ساز ترویج معانی قرآن کریم توسط نهادهای مسئول
 آستان قدس رضوی به عنوان پایتخت فرهنگی جهان تشیع ودیگر نهادهای اسلامی، قرآنی، علمی، فرهنگی و دولتی (حوزههای علمیه، دانشگاه های اسلامی، پژوهشكدههای اسلامی، مهدها و موسسات قرآنی، وزارت آموزش و پرورش، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، صدا و سیما و ...)، نقش تعیین كنندهای در رفع مهجوریت قرآن و تحقق چشم انداز جامعه قرآنی دارند، اما تا زمانی كه نتوانند ارتباطی صحیح میان عموم مردم و قرآن دوستان با معانی و معارف قرآن بر قرار كنند، در انجام این رسالت به شاخصهای مطلوب نخواهند رسید، زیرا هدف اصلی از نهادینه كردن ارتباط با قرآن، زمینهسازی برای استفاده فكری و رفتاری افراد و جوامع از قرآن است و این مهم جز در پرتو ارتباط عموم مردم با معانی و معارف قرآن حاصل نمیشود. طرح تدبر بر آن است تا با ارائه مفهوم، روش و نمونه تدبر، امكان آموزش (آسان، كوتاه مدت، دارای برنامهریزی آموزشی و درسی، با استفاده از متدهای آموزشی روز و ...) و فرهنگسازی فهم جمعی و جامع قرآن را برای نهادهای مربوطه فراهم سازد و از این راه سهمی در افزایش كمی و بهبود كیفی رویكرد مردم نسبت به معانی و معارف كتاب خدا داشته باشد.